Kadın
olduğumuzu ne zaman anlarız
"Beklentilerden" uzak kendi biçimini kurmak isteyen tek kadın
olmadığını; yine de yalnız olmadığını? Ta ki diğerlerine ulaşıp
"onaylanmayan kadını" hep birlikte kutlamaya başlayıncaya
kadar..
Bir kadın
ne zaman anlar hayatını yalnız yaşayabileceğini ve bunun bir
kabus olmadığını?
Bir kadın ne zaman anlar yaşı yirmi de olsa, bakire de olsa
"kız" değil ama genç bir kadın olduğunu; "kız" kelimesinin genç
kadınlara toplum içersinde zarar verdiğini?
Bir kadın ne zaman anlar konuşması içinde "abi, ..." demese bile
söylediklerinin dinlenebileceğini?
Bir kadın ne zaman anlar diyet yapmasa da güzel olabileceğini?
Bir kadın ne zaman anlar hayal ettiği o beyaz gelinliği
giydikten sonra da hayatının devam edeceğini?
Bir kadın ne zaman anlar çocuk doğurmanın bir zorunluluk
olmadığını?
Bir kadın ne zaman anlar "hanım-efendi" ile "hafif meşrep"lik
arasındaki çizginin görünmez olduğunu?
Bir kadın ne zaman anlar sadece kadın olduğu için "aman pek de
kibar, zarif, sessiz" kalıplarına sıkışmak zorunda olmadığını?
Bir kadın ne zaman anlar eşinden, sevgilisinden, erkek
arkadaşından zarar görüp kendi ayrılırsa yuvayı yapan kutsal
dişi kuş ruhunun üzerine lanet olarak çökmeyeceğini?
Bir kadın ne zaman anlar kocasının onu aslında hayallerini
süslediği gibi her durumda ve koşulda "koruyan, kollayan,
destekleyen" biri olmama ihtimalinin olduğunu?
Bir kadın ne zaman anlar görümcesi ve kayınvalidesi
şikayetlerini kendiyle değil kocasıyla paylaşmaya devam ediyorsa
o evde "gelin"den başka sıfat alamayacağını?
Bir kadın ne zaman anlar erkekler kadar kadınların da karşı cins
ve hemcinslerinin üzerinde iktidar sahibi olma hırsına yenik
düşebileceklerini?
Bir kadın ne zaman anlar yolda yürürken tüm bakışlar üzerine
geliyorsa daha mutaassıp giyinmesi gerektiğini?
Bir kadın hemen anlar yolda yürürken hiç bir bakış ona
değmiyorsa daha çok kendine bakması gerektiğini!
Bir kadın ne zaman anlar ev içinde gösterdiği emeğin aslında
dışarıda gösterilen tüm emeklerin kaynağı olduğunu ve ev
içindeki bakım olmasa dışarıdaki hayatında devam etmeyeceğini?
Bir kadın ne zaman anlar kocasına veya erkek çocuğuna ev işi
yaptırırsa"kötü kadın", "kötü anne" olmayacağını?
Bir kadın ne zaman anlar kocası ona nasıl davranıyorsa oğlunun
da gelecekte sevgilisine ve eşine öyle davranacağını?
Bir kadın ne zaman anlar bütün bunların şiddetin çeşitleri
olabileceğini?
Bir kadın ne zaman anlar adam-akıllı değil de aşağılanmadan
kadın gibi kadın olabileceğini?
Ve bir kadın ne zaman anlar bütün bunları yapabilmek için
çevresinden hiç onay görmeyeceğini... "beklentilerden" uzak
kendi biçimini kurmak isteyen tek kadın olmadığını; yine de
yalnız olmadığını?
Ta ki diğerlerine ulaşıp "onaylanmayan kadını" hep birlikte
kutlamaya başlayıncaya kadar...
Kaynaklar : tr.net,
Yasemin Akis - ekolay.net/kadin |